تبلیغات تبلیغات
خانه
ایمیل نامه به صاحب وبلاگ    نویسندگان وبلاگ ا-خ-باد (24) موضوعات عمومي (24) آرشیو اسفند 1384 (2) بهمن 1384 (2) دی 1384 (1) آذر 1384 (2) آبان 1384 (4) مهر 1384 (8) شهریور 1384 (5) نوشته های پیشین موزیك صفحات وبلاگ 1 2 3 صفحات اضافی
لینکدونی آرشیو لینكدونی لینکستان حضرت عزرائیل الهام ملک پور شیطان ۵۹ قصه های من در مانی ها کلاغو شعرهای من در مانی ها پرشین وبلاگ لیست وبلاگ های فارسی قالب های وبلاگ اخبار ایران اخبار ICT تفریحات اینترنتی تالارهای گفتگو فروشگاه اینترنتی لوگوی دوستان
جستجو در وبلاگ خبرنامه نظرسنجی بازدیدها امروز :
بازدید های امروز : بازدید های دیروز : كل مطالب : كل نظرها : كل بازدید ها : افراد آنلاین : ایجاد صفحه : - ثانیه |
باید شعر را جدی گرفت .... فرصتی بود تا خانه تكانی بكنیم هر چیز قابل نوشتن را نبایست نوشت و حالا این شاعر دیوانه را به خون بخون با تشكر امیر خالقی ا-خ-باد ویرایش شده در تاریخ - و ساعت-
 معنایی دیگری از هیچ بود نیهیلیسمی كه دیكته می كرد این خاك لبانت را بوسیدم - تو هم در سجده ای ؟ نه ...نه ...نه گور منجی بود او نه مهر و سجاده ناجی ویرایش شده در تاریخ - و ساعت-
از سواحل سلیكسیب و موجهای كف آلود خوانش طوطی هزیان برشانه ی آن كه من همان خوابم آبم كه می روم بر این خاك تا بپوندم در دم به آن دردم كه من ترا و تو وتو می شوی می دانم نم نم بگذرم بر این گذر گذر خواهی كرد حتی بی یادی ....بادی .... و تنها در قاب می ماند پدر ...گذر ! با كت و شلوار مشكی و صلیبی به دست اعتراف كن فرزندم و من در دم می خواهم بگویم از دردم اعتراف كن فرزندم و من خیره به صلیب در گردن پدر..... می گویم این ...این ...این ویرایش شده در تاریخ - و ساعت-
و دستی كه نمی رسد به طناب ، مگه مهمه ؟ و چكمه ی سیاهم هنوز پر ز آب ، مگه مهمه؟ همیشه یك نفر از پشت ، آهای صدا....صدا بعد خنجر ... جیغ ...پیچ و تاب ، مگه مهمه؟ و خدا كه خدایی ندارد ، اینجا یا كه هر جا .... من ، تو ، دیوار ... نقش خواب ، مگه مهمه ؟ دستها كه دستی ندارند در آستین خود راه ها كه به پای مسترك سراب ، مگه مهمه .... مگه مهمه یار یا بی یار ....زار این عیار مگه مهمه همیشه غزلی خراب مگه مهه درد كه وزنی ندارد كه دارد ... چه دارد ؟ گرسنه دلی كباب به یاد كباب .... مگه مهمه ویرایش شده در تاریخ - و ساعت-
دست بی اجازه ی پدر بلند وای از زبان تلخ مادرم کاش در زبان مادری ی من زن بن مضارع زدن نبود مریم جعفری چارچوبهای تار عنكبوت بسته را هم نـتكاندی قاب كه خم می شود بر دیوار جیغ می كشد از زخم میخ در كمرش می تكاند خاك ..... خاك عالم ز سرش و غبارم می پرد در هوای این اتاق كهنه تا ترا كه نه ... كه نبودت را بیالاید **** عینك بی شیشه ات را روزی نوه ندیده ات به چشم می زند در این اتاق پشت همین اوراق اوراغ ! **** قلمها خود فاعلند .... قلمها همه فاعلند ... قلمها ... قلمها روزی .... تا كی بن مضارع زدن شدن ؟ قلمها همیشه فاعلند ! ویرایش شده در تاریخ - و ساعت-
محکوم است .... و چه پستند انان که نبود مردیشان را به این پوست شب سنجاق می کنند و نقابها که نقابها آنها کمتر از آناند که به نقابها هم حتی جان دهند .... آنان که نهایت جراتشان به شکمشان وصل است و از مرام تنها قتل عامل را می دانند . عرصه هنر نه جای جولان این مگسان سست عنصر بی بنیاد است که جای نور داشتن برای دیده شدن بوق به دست گرفتند و های و هوی هم که نه ....عر و عر کوچک کردن دیگران بزرگ نمی کند احدی را به احد واحد قسم !!!! تهمت بستن به آن که انقدر نور داشت که شما را وا دارد به این مزخرفات ..... یعنی چه ؟ و من می گریم در استینم بر این کوته استینان که اوج همتشان وغ و وغ شبانه است و نوشتند از او و بر او شاعر نیک نام و نویسنده و روزنامه نگار جوان من شرمسارم چرا در مطلب قبل این نفهم ها به نشر اکاذیب بر علیه ایشان در اینجا در اینجا ... این جایی نیست جز باغچه که نه شاید آخرین پرتگاه نعشگی شوکران من ! باشد که این چنین نباشد ...... تا روزی هستم اگر هر کس هر مطلبی در مورد من نوشت به جان می خرم اما نه دگران .... دگران سایت دارند ... وبلاگ دارند ... ایمیل دارند اینجا اگر حرفی است و نقدی است بر من است .... اینجا کوچه تاریکی نیست که نامردان با خنجرهای آخته به پشت تیرک کمین گیرنند .... من مرد تنهای شبم .....بدرود ویرایش شده در تاریخ - و ساعت-
زندگی شاید همین لحظه ناب و ابدیست - که سالروز وفاتت را فراموش کنند خیل عظیم دوستان - و توتنها در این تاریکی - شمع جان خود را فوت کنی از همه ممنون ویرایش شده در تاریخ شنبه 12 آذر 1384 و ساعت10:12 ق.ظ
سپید ...
ویتنام سرش را كه بالا گرفت كف چكمه را دید و تو از این همه گلخانه قارچهای ژاپنی را جداد كردی با آن قد بلند ....بلند ... بلند حتی بلندتر از دوقلوهای نیویورك قبل از تغییر شغل به فرودگاه آخرت كو ... كجا ... كدامین سوراخ موش را قولنامه كرده ای ! وتو(1) می كند زبانم را نگاهِ .... نگاهت را قاب می كنم همین اطراف با پول وطنی ... به نرخ آزاد آزادی .... خون ! ................. 1. Veto ویرایش شده در تاریخ شنبه 12 آذر 1384 و ساعت10:12 ق.ظ
|
 |
All Rights Reserved 2005-2006 © http://a-kh-bad.mihanblog.com |
